Spasić: Sankcije nisu jezik mira

Piše Zoran Spasić, direktor Centra za saradnju sa zemljama Azije

0
Fotografije: CRI/Privatna arhiva

Vrlo često se sama diplomatija definiše kao sposobnost rešavanja sporova mirnim putem uz poštovanje međunarodnih normi i obaveza. Povelja UN, posebno član 2, ističe da se sporovi moraju rešavati na bazi medjusobnog poštovanja, razumevanja i ne zadiranja u unutrašnja pitanja drugih suverenih država, tako da međunarodni mir i bezbednost, kao ni pravda ne budu povređeni.

Nedavno je Evropska unija donela odluku da se preduzmu sankcije protiv nekoliko kineskih funkcionera iz provincije Sinđijang. Rečeno je da se ova odluka donosi zbog navodnog „kršenja ljudskih prava Ujgura“, nacionalna manjina koja živi u kineskoj provinciji Sinđijang.

Pre svega, krenuo bih od utemljenih, praktičnih i zvaničnih informacija, koje ukazuju o velikom stepenu demokratičnosti i razvoja kineske provincije Sinđijang. Sa površinom od 1,66 miliona kvadratnih kilometara, Sinđijang je najveća provincijska administrativna regija u Kini, koja čini šestinu ukupne kineske površine. BDP u 2019. godini iznosio je 169,964 milijarde EUR, što je rast od 6,2% u odnosu na prethodnu godinu.

Zatim, Sinđijang je multietničko i višejezično područje, vlada Sinđijanga garantuje da deca svih etničkih grupa uče i koriste svoj jezik. Osnovne i srednje škole u Sinđijangu koriste sedam jezika za nastavu: ujgurski, mandarinski, kazahstanski, kirgiški, mongolski, sipski i ruski; univerziteti i fakulteti koriste četiri jezika za nastavu: mandarinski, ujgurski, kazahstanski i mongolski. Da bi zagarantovao pravičnost u obrazovanju, Sinđijang je u potpunosti sproveo politiku besplatnog obrazovanja: 3 godine predškolskog obrazovanja, 6 godina osnovnoškolskog obrazovanja i 3 godine srednjoškolskog obrazovanja.

Pojedini političari govore o navodnom kršenju ,,ljudskih prava”, a u poslednjih četrdeset godina broj stanovnika Ujgura povećan je za čak tri puta. Samo od 2010. do 2018. godine populacija Ujgura porasla je sa 10,17 na 12,71 miliona, što je povećanje od 25%.

Bilo je tvrdnji kako navodno stanovnici kineske provincije Sinđijang rade ručno, a prema zvaničnim podacima, stopa mehanizacije pri ubiranju pamuka u Sinđijangu u prošloj godini dostigla je 70%, uzgajivači mogu preko mobilne aplikacije da naruče usluge branja pamuka. Inače 80% pamuka u Kini se upravo proizvede u Sinđijangu. U 2020. godini stopa automatizacije nekih lokalnih tekstilnih kompanija u Sinđijangu bila je veća od 90%. Svako selo u Kini ima pristup 4G mreži, a stanovnici ruralnih područja širom zemlje, uključujući i one u Sinđijangu, već dugo prodaju svoje poljoprivredne proizvode putem interneta.

Uz snažno vođstvo Komunističke partije Kine ostvareno je potpuno iskorenjavanje siromaštva u Sinđijangu, samo do 2019. godine gotovo tri miliona ljudi je izvučeno iz siromaštva.

Vrlo često se sankcije koriste kao mehanizam, kako bi se postigli određeni politički ciljevi. Jedan od primera je i naša zemlja, koja je bila žrtva brojnih sankcija tokom devetesetih godina, počevši od 92, da bi već tokom 93 sankcije obuhvatale totalnu ekonomsku blokadu, što dovelo do velike inflacije. Sankcije nikome nisu dobro donele, brojni ljudi u tom periodu ostali su bez posla i bez osnovni životnih sredstava.

U današnjoj eri, najosnovniji princip i način funkcionisanja između zemalja i među ljudima je uzajamno poštovanje i dijalog na osnovu jednakosti. S obzirom da je i Srbija stalno izložena brojnim pritiscima, ponoviću nešto što sam više puta rekao, mora se spečiti politizacija pojmova kao što su „demokratija“, „sloboda medija“ , „ljudska prava“ i ,,vladavina prava“, kako ne bi služili kao izgovor da se pojedine države mešaju u unutrašnja pitanja drugih suverenih država.

Mir, razvoj, saradnja i uzajamna korist su trend naše ere. Istorija je dokazala da saradnja i dobrosusedski odnosi donose više koristi od pokušaja da se naudi drugome i zato sankcije nisu jezik mira.